وقتي ميشي نياز من

اگه نباشي پيش من

اشكاي چشمامو ببين

 كه ميريزه به پاي تو

بازم كه بي قرارمو

دلواپس نگاه تو

تموم هستي مني

بمون هميشه پيش من

اگر شدم عاشق تو

نزار كه بي تاب بمونم

لالايي شبام تويي

نزار كه من خواب بمونم

دارم برات شعر مي خونم

شايد به يادم بموني

فقط يه چيز ازت مي خوام

هميشه عاشق بموني

دوست دارم خيلي كمه

اما جز اين چيزي نبود

واژه ها رو ولش كنيم

عشقمو از چشام بخون

          اگر باران بودم آنقدر مي باريدم تا غبار غم را از دلت پاک کنم .

 
         اگر اشک بودم مثل باران بهاري به پايت مي گريستم .

       اگر گل بودم شاخه اي از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميکردم .

         اگر عشق بودم آهنگ دوست داشتن را برايت مينواختم .

        ولي افسوس که نه بارانم

         نه اشک

         نه گل و نه عشق..

         اما هر چه هستم دوستت دارم...

ما کسايي که به فکرمون هستن رو به گريه مي اندازيم.

 ما گريه مي کنيم براي کسايي که به فکرمون نيستن.

 و ما به فکر کسايي هستيم که هيچوقت برامون گريه نمي کنن.

 اين حقيقت زندگيه. عجيبه ولي حقيقت داره.

 اگه اين رو بفهمي، هيچوقت براي تغيير دير نيست.

‌زندگي سخت نيست ما سختش مي کنيم.

 دل ها تنگ نيست ما تنگش مي کنيم.

 عشق قشنگ نيست ما قشنگش مي کنيم.

 دل هيچ کس سنگ نيست ما سنگش مي کنيم.

اگر کلمه دوستت دارم قيام عليه بندهاي ميان من و توست.

 اگر کلمه دوستت دارم راضي کننده و تسکين دهنده قلب هاست.

 اگر کلمه دوستت دارم پايان همه جدايي هاست.

اگر کلمه دوستت دارم نشانگر عشق راستين من به توست.

 اگر کلمه دوستت دارم کليد زندان من و توست پس با تمام وجود

فرياد ميزنم دوستت دارم.

یادت بخیر ای که حضورت برای من

زیبا و دلنشین و خیالی است خوب و ناب

یادت بخیر ای نفس صبح یک بهار

ای آخرین تلالو دیدار آفتاب

آتش عشق تو شد باده و درجام افتاد

هر که نوشید از آن در نظر عام افتاد

قسمت ما شد آن باده و آن آتش عشق

نوش کردیم،چه نوشی،چه سرانجام افتاد

از فصل شباب یادبودی مانده است

وز آتش اشتیاق ، دودی مانده است

از فرش بهار در شبستان خزان

نقش همه رفته تار و پودی مانده است

مي دوني چرا هميشه من بدهكار تو مي‌شم

وقتي نيستي ام يه جوري با خيالت راضي مي‌شم

چاره‌اي جز اين ندارم آخه خون شدي تو رگهام

مي‌ميرم اگه نباشي بي تو من بدجوري تنهام