قصه دو تا پرندست  

  هرکي که عاشقتره

  قلبش برندست    

 و قفس اسيرن اما

 با دو بال ِ عشق و رويا  

 ميرسن به هم هزار بار

 چشم به راه صبح فردا  

 ميکشن عکس دو تا قلب

 رو تن ِ سرد ِ يه ميله 

  آرزو دارن که تا صبح 

  دلاشون از غم نميره  

کاش ميشد که آرزوشون

جون ِ واقعي بگيره

ولي افسوس که دلاشون

توي اين قفس ميميره

من به عشقت امشب اما

دل ِ يک قفس شکستم

با دو خط شعر و ترانه

دل و از قفس گسستم

ميدونم که واقعيت

از يه رويا جون ميگيره

ميدونم که آرزومون

رنگ ِ واقعي ميگيره..." 

خیلی دوستتون دارم :فیروز

کاش یکی عاشقم میشد قلب من و نشون میکرد

ستاره ی بخت من و راهی آسمون میکرد

کاش یکی عاشقم میشد به پای عشق من میموند

صداقت و مثل غزل برای قلب من میخوند

کاش یکی عاشقم میشد دست توی دست من میذاشت

اگه بخاطره دلم دیگه کسی رو دوست نداشت

کاش یکی عاشقم میشد دست توی دست من میذاشت

اگه به غیره من دیگه عشقی تو دلش نداشت

کاش یکی عاشقم میشد من و به رویا میسپرد

من واسه اون میمردم و اونم برای من میمرد

کاش توی این دنیای سرد یه مهربون پیدا میشد

تا قفل تنهایی من بعد یه عمری وا میشد

توی تموم لحظه هام اسمش و فریاد میزدم

کاری میکردم که ازم دور نشه حتی یه قدم

براش مثل یه آسمون پر از ستاره میشدم

فدای عشق اون فقط با یه اشاره میشدم

کاش یکی عاشقم میشد که خواب بوسه دیده بود

همونی که اشکای من بخاطرش چکیده بود

کاش یکی عاشقم میشد دست توی دست من میذاشت

اگه به خاطره دلم دیگه کسی و دوست نداشت

لاک پشت ها وقتی عاشق میشن تحمل درد عاشقی واسشون راحت تره . چون عشقشون آروم آروم  ترکشون میکنه ... !                                                                                      

لطفا بدون نظر نرید

----------------------------------------------------

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                     

                                                به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                                                                    

                                               تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟ 

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت                                                                  

                                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس                                                                

                                                       تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                                                                    

                                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                 

                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو  به صد تا دریا نمی دم                                                                 

                                                     یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم                                                                      

                                                   قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

یک بغل گل یاس

یک سبد ستاره

یک دنیا عشق

فدای تو به خاطر زیبا ترین روز دنیا که

روز تولد توست

عزیزم تولدت مبارک

نميدونم پس از مرگم آيا كسي خبر رفتنم را به تو مي دهد يا نه ؟
رفتن من دست خودم نيست همانطور كه آمدنم دست من نبود
من ميرم دوست دارم خبر رفتنم رو بهت بدن دوست دارم يادت بياد اونروزي كه بهت فتم بي تو من ميرم و تو باور نكردي حالا باورت شه
ولي باز با خودم فكر مي كنم من كه دوست دارم نميتونم ناراحتيتو ببينم چطوري بگم بهت خبر بدن كه من رفتم نميدونم چيكار كنم
تو اين مدت هر روز بزرگترين آرزوم اين بود كه تو بهم زنگ بزي ولي اين آرزو هر روز تبديل ميشد به حسرت و من مدت هاست در حسرت اينم كه تو بهم زنگ بزني
هر روز عمرمن ميره ولي تو پيشم نيستي
ازم پرسيدي چرا هنوزم دوست دارم و من مثل هميشه ميگم من دوست دارم
دوست داشتن واقعي دليلش قابل بيان نيست بايد عاشق باشي تا بفهمي
بايد اونقدر به عشقت وفادارباشي تا خودت همه چيو بفهمي
من ميرم نمي خوام اشكاتو ببينم ولي همه حرفامو ميزارم تا بعد از مرگم به تو خبر بدن